Serce zna gorycz duszy, obcy nie dzieli z nim radości.
Tylko serce zna własną gorycz, ale i w jego radości inni nie uczestniczą.
Tylko serce zna gorycz duszy, także w jego radości inni nie uczestniczą.
Tylko serce zna własną gorycz i nikt obcy nie podziela jego radości.
Tylko serce zna swoją gorycz, a jego radości nie zdoła z nim dzielić nikt obcy.
Serce najlepiej zna gorycz własnego wnętrza, ale radości jego nie podzieli z nim obcy.
Tylko serce zna własne udręki, obcy nie bierze udziału w jego radościach.
Tylko sam człowiek zna swoją własną gorycz, nikt też nie jest w stanie dzielić jego radości.
Tylko serce zna własną gorycz i nikt obcy nie podziela jego radości.
Tylko serce samo zna własną swą gorycz, i w radości też jego nie może brać obcy udziału.
Serce zna gorycz duszy człowieka, a do jej radości nie wmiesza się nikt obcy.
Serce zna własną gorycz, a obcy nie wtrąca się w jego radość.
Tylko samo serce zna swoją własną gorycz, lecz także w jego radości obcy nie może brać udziału.
Serce zna własną swą gorycz, obcy nie dzieli radości.
Serce zna własną swą gorycz, obcy nie dzieli jego radości.
Serce zna własną swą gorycz, obcy nie dzieli jego radości.